Af en toe

Af en toe zijn er van die dagen, weken, en dan gaat het allemaal niet zoals je zou willen dat het gaat. Dat je eindelijk aan het einde van je latijn bent en niet anders kunt doen dan zitten en toegeven dat het anders moet, nee anders mag. Ik ben nu eindelijk op dat punt aangeland. Na twee burn outs in de afgelopen drie jaar en vooral de afgelopen twee jaar veel zorgen gemaakt over het feit dat ik de last voor twee personen niet in mijn eentje kan dragen is eindelijk de bevrijding gekomen dat ik dat ook niet meer hoef. Ik mag mijn leven anders inrichten en een andere kant opgaan, een die veel dichter bij me ligt dan dat ik jaren heb toegegeven. Carriere hoeft niet meer, een tevreden leven wel, ik hoef niet meer aan alles mee te doen, ik mag gaan genieten. Vanaf nu dus geen gevecht meer met mezelf omdat ik altijd aan de wensen van anderen wil voldoen en niet aan mijzelf toekom.
Ik ga genieten van het leven, ook al ben ik "officieel alleenstaand" (wat noem je anders een relatie met een man die 95% van het jaar in Zweden zal wonen vanaf komende week) er is niets wat mij ervan weerhoudt om te doen wat ik het liefste wil, huisvrouw zijn. Oftewel, zorgen voor mijn eigen huisje, mijn financieen op orde, genieten van het eenvoudige leven en op mijn manier voor anderen zorgen. Elke zondag weer naar de kerk, handwerken en wanneer ik thuis kom de deur naar de boze buitenwereld sluiten en het leven langzamer te beleven. Het komende jaar ga ik veel loslaten, ik ben benieuwd hoe ik er over een jaar voorsta